Dick Breedijk werd geboren in april 1939 en maakte als kind bewust de oorlog mee. Die vroege indrukken bleven hem zijn hele leven bij. “Ik zie nog de Duitsers in de gang staan,” vertelt hij. “Die angst vergeet je nooit.” Die ervaring voedde zijn levenslange drang om de oorlog te begrijpen én vast te leggen.

Vanaf de jaren tachtig deed Dick intensief onderzoek naar vliegtuigcrashes en oorlogsgebeurtenissen. Wat begon als een zoektocht naar feiten, groeide uit tot een diepgevoelde missie: de waarheid achterhalen, voor wie die niet meer kan vertellen. Zijn onderzoek leidde tot een boek van ruim vijfhonderd pagina’s, dat inmiddels is uitgegroeid tot meer dan duizend gevuld met namen, verhalen en zorgvuldig geverifieerde details.

Toen hij naar deze regio verhuisde, breidde zijn werk zich uit. Hij onderzocht onder meer de razzia in Rotterdam en de tocht van de opgepakte mannen naar Wezep. “Ze werden van de straat geplukt en hierheen gebracht,” zegt hij. “De bevolking hielp waar ze kon met eten, drinken, onderdak.” Uit die ontmoeting ontstond later de schenking van de Rotterdammers aan Wezep: de muziektent met gedenksteen.

Voor Dick is het vertellen van deze verhalen een vorm van respect. “Als je niet weet waar je vandaan komt, heb je geen toekomst,” zegt hij. Hij ziet het als zijn taak om fabels van feiten te scheiden en herinneringen levend te houden.

Zijn boodschap is helder: herinneren is niet terugkijken, maar doorgeven.